bir bardak çayı paylaşmıştık ya senle

aynı karede üç beş anımız vardı

pamuk yanakların vardı ve mevsim kıştı

elma şekeri olacağını anlamamıştım

özlendikçe daha çok sevilen

kokun kaldığında yastığımda

çok gençtik 

çimler sulanmıştı ve ezmemişti filler

toprak kokuyordu gözlerin

keşke yalnız bunun için sevseydim seni

saim ç. 

c.süreya’ya nazire 04.42 karşıyaka

Hava bulanık ve biraz yağmurlu. akşam yeni çökmekte su birikintisinin üzerinden kararsızca ilerliyor tekerler.

keşke gitmese der gibi sokak lambasının altından otobüsün camını izleyen genç.

genç sakin telaşsız genç biraz hüzünlü ya da sıkkın belki sadece yorgun…

inceden bir sigara dumanı çehresini sadece izliyor. 

kumastan bıkkın bir pantolon üzerinde bir gömlek ve bir de deri ceket.

elinde oradan oraya savrulmaktan yorulmuş ihtiyar kitaplar.

derken derince bir nefes daha sigaradan sessiz bir kaç saniye ardından tekrar duman.

gözlerine doğru yükseliyor gri tül. gözleri…

sakin bir yeşil derin ve içten bakışlar insanın ruhunda bir yerlere değiveren cinsten.

ince hatlı bir yüz elmacık kemiğinin şakağına uzandığı yerde zamanı yakalamış bir yara izi.

ince hatlı güzel bir yüz, öpülesi…

hikayesi olan cinsten bir yüz karmaşık dolambaçlı anlatılası öğrenmesi heycanlı…

peki kim bu yüzün sahibi kim bu genç? 

bu genç bir roman raflarda sararmış gibi 

bu genç bir içim kahve özlenmiş gibi

bu genç bir resim hatıralara kazınmış gibi

bu genç başım, sonum, havam, suyum, sevincim, aşkım, bu genç benim herşeyim.

gky

unutur musun seni sevdiğim günü

aklından çıkar mı bana aşık oluşun

dokunmak bulutlara üflemek rüzgarı

nedensiz mutlulukları getirdiği gibi götürür mü

saim ç. 05.01.2012

şimdi bana söz ver sevgilim

bir evimiz olacak içine sevgimizin sığamayacağı

küçük bir evimiz olacak belki de bir kanepe bir masamız

kanepede dokunacağım sana masada uyuyacağız

bir evimiz olacak kapısında sabahladığımız o evimiz

küçük bir evimiz olacak belki de içine ne biz sığacağız ne sevgimiz

saim ç. 03.01.12

kapıyı açtı kadın

mutlu çıkardı botlarını

şemsiyesi vardı

sevgisini açtı kadın

mutlu çıkardı aşkını

güzel bir yüzü vardı

yatağı açtı kadın

sevdiği adama açtı

uyuyan bir adam vardı

dudaklarını açtı kadın

dudaklarını çıkardı adamın

en güzel uyanış vardı

düğmesini açtı kadın

kadınlığını çıkardı

güzel vücudu vardı

gözlerini açtı adam

sevdiği kadına açtı adam

erkekliğini çıkardı

sevdiği kadına doydu adam

saim ç. 04.01.12

sarıyor odamı bir duman sensiz aldığım zehirli hava olsa gerek

eriyor ağzımda kelimler sensiz düşündüğüm cümleler olsa gerek

neler oluyor dünyamda senleşirken kıyamet kopuyor

izler bırakıyorum viran dünyaya belki üç belki beş satır

  .  

serin bir his var içimin sensiz kalan odalarında

evin olmalı bu dört harfli baksana sen sen diye atıyor

verin bana sevdiğimi diye koşuyor parmaklarım

izin istemeden açtığım kapılardan bana bakışın çıkıyor

yarın taşınırsan bu evden izin vermez kan yollarım

olmazlara çıkar atarcaddeler toplarsokaklar

ruhsuz kalır kıvrımlı sen cümlelerini düşünemez

unutsanda sen eski evini bu ev hiç unutmaz

mutlaka yaşar seni bu müstakil ev mutlaka yaşar.

07.11.11 05:37 Karşıyaka -saim ç.-

sanki hicbir sey uyaramaz 

icimizdeki sessizligi 

ne soz, ne kelime, ne hicbir sey 

gozleri getirin gozleri. 

baska degil, anlasiyoruz boylece 

yapragin daha bir yapraga degdigi 

o kadar yakin, o kadar uysal 

elleri getirin elleri 

diyorum, bir seye karsi koymaktir gunumuzde ask 

birlesip saliverelim iki tek golgeyi.

edip cansever

Ceylan Ertem - Gözleri Getirin